Ik heb een hersenschudding

en wat nu?

Rust

Ik ben inmiddels gelukkig weer herstel na 4 hersenschuddingen. Mijn conclusie:  Ontspanning is key! 

Daarom is rust ook zo belangrijk, maar dat betekent niet ‘niets doen’. Ontspanning is op jouw tempo dingen doen die jij wilt. Probeer rust en ontspanning op drie manieren toe te passen: fysiek, emotioneel en cognitief (denken, geheugen).

Bij fysieke rust zorg dat je blijft bewegen, door bijvoorbeeld elke dag even te gaan wandelen. Maak een ommetje bijvoorbeeld. Voel aan je klachten waar de grens ligt. En houd die ook zoveel mogelijk aan, het doel is ontspanning door inspanning. Ga dus niet heel hard sporten bijvoorbeeld. Dat is veel inspanning en weinig ontspanning (tenzij je frustraties eruit moeten dan kan het nuttig zijn :))

Kijk of je de fysieke ontspanning langzaam kan uitbouwen.


 

Bij emotionele rust houd goed je emoties in de gaten, voel je je schuldig? Ben je boos, of geschrokken van de manier je een hersenschudding bent opgelopen? Praat hier met iemand over en houd je emoties hierover niet in. Dit kan later een blokkade vormen voor je herstel namelijk. Het is ook schrikken als je een klap op je hoofd krijgt, een ongeluk, etc. Je had wel dood kunnen zijn in sommige gevallen.

Iedereen gaat hier anders mee om, dus neem je eigen gevoel hierin serieus. Rationeel kun je zeggen, het valt wel mee, maar als je emotioneel bent of gefrustreerd dan is het goed om hier uiting aan te geven. Dan valt het dus niet mee en dat is terecht; het is jouw gevoel.

Lees meer over hoe je gevoel niet uiten je herstel kan belemmeren.


 

Cognitieve rust betekent dat je niet te ingewikkelde dingen gaat lezen, niet te veel tv kijken, niet te veel moet onthouden, je zult merken dat je dan last kan krijgen van meer pijnklachten, zoals hoofdpijn bijvoorbeeld. Of trekkende ogen. Vind hierin ook je grens door naar je klachten te luisteren.


Grenzen 

Om zowel fysieke, emotionele als cognitieve rust = ontspanning te vinden, heb je grenzen nodig. Vooral in onze maatschappij waarin alles non stop doorgaat.

Om je grenzen aan te houden:

  • vraag hulp aan anderen in je omgeving, zodat jij kan ontspannen (herstellen).
  • mocht in je omgeving geen hulp zijn, vraag de huisarts om een verwijzing naar maatschappelijk werker of Praktijk Ondersteuner Huisarts (POH’er) die meer tijd voor je heeft om je te helpen.
  • luister naar je klachten, zowel lichamelijk als geestelijk.

Als je het lastig vind om je grenzen te behouden, vraag hulp aan iemand die je kan ondersteunen, een coach, psychotherapeut, of psycholoog bijvoorbeeld.

Waarom?

Mijn ervaring is dat ik voor mijn hersenschuddingen al niet goed grenzen aan kon geven. Daar was ik mij niet zo bewust van, want zonder die hersenschudding ging dat allemaal net goed.

Ik was erg extern gefocust (anderen naar de zin maken, altijd alles netjes willen afronden, sterk willen zijn, afspraak is afspraak, niets willen missen, angst voor eenzaamheid, etc) daardoor overbelast je jezelf. Hierdoor kunnen klachten dus erger worden.

Om de angst (fear of missing out) om dan bijvoorbeeld je baan te verliezen of een goede vriend kwijt te raken niet je herstel in de weg te zitten, is het handig om daar met iemand aan te werken. Onbewust kan die angst dus je herstel belemmeren doordat je continu over je grenzen gaat.  Door er bewust van te worden, kan je het patroon doorbreken 🙂

Heel veel sterkte en liefs,

Jeanne

 

Advertenties